ลูกแมวตัวนี้ชื่อมิตเทนส์
ตัวนี้ชื่อฟิตซ์ฮิว
ตัวเล็กที่อยู่ในคอนโดแมวนี่ ชื่อจิงกี้ส์
ครับ
แมวเยอะเลยนะ โจลินน์
โสดใช่ไหม
แชนด์เลอร์ บิง
นี่ ทำไมนายรับโทรศัพท์เองล่ะ
ผู้ช่วยประสาทกลับนายไปไหน
มีอะไรเหรอ โจ
โอเค เราอยากทำอะไรด้วยกันมาตลอดนะ
ถักเปียให้กัน แล้วขี่ม้าริมหาดเหรอ
ไม่ใช่ คืนพรุ่งนี้พอนายกลับบ้านมา
นายกับฉันจะไปเกาะขอบสนาม ดูวิซาร์ดส์กับนิกส์แข่งบาสกัน
ขอบสนามเหรอ พระเจ้า
ใช่ บางทีไมเคิล จอร์แดน อาจพุ่งมาหาบอล
และทำกรามฉันแตกด้วยเข่าเขา
เจ๋งไปเลย ฉันบอกมอนิก้าก่อนนะ
- สวัสดีค่ะ - โจอี้เพิ่งโทรมา
เขาได้ตั๋วขอบสนามมาให้ฉันกับเขา ไปดูนิกส์แข่งคืนพรุ่งนี้
เหรอ แต่คืนพรุ่งนี้เป็นคืนเดียว
ที่ฉันไม่ต้องไปทำงานที่ร้านอาหารนะ
ถ้านายไปดูแข่ง เราก็จะไม่ได้ อยู่ด้วยกันตอนกลางคืนไปอีกสัปดาห์
แต่ที่รัก ขอบสนามเลยนะ เชียร์ลีดเดอร์จะอยู่แค่ตรง...
นั่นใช้หว่านล้อมเธอไม่ได้
แชนด์เลอร์ ฉันไม่อยาก เป็นหนึ่งในภรรยาแบบที่พูดว่า
"คุณไปดูแข่งไม่ได้ คุณต้องอยู่กับฉัน"
เพราะงั้น ถ้านายคิดได้เอง...
ฉันรู้ เธอพูดถูก ฉันอยากเจอเธอเหมือนกัน
ก็แค่ต้องหาทางบอกโจอี้
เขาตั้งตารอการแข่งนี้มาก
บอกเขาว่านายไม่เจอเมียมานาน
บอกว่าความสัมพันธ์ระยะไกล ลำบากแค่ไหน
บอกว่าเวลาน้อยนิด ที่เราได้เจอกันมีค่ามาก
เดี๋ยวฉันคิดข้อแก้ตัวเอง
ว้าว
เธอดู...
ก็แค่ชุดนั่น...
ฉันหวังว่าประโยคนี้จะจบดีนะ
ดีแน่ๆ แค่ว่ามันสักพักแล้ว ที่ได้เห็นเธอแบบนี้
เธอแต่งตัวแล้วดูดีนะ
เหรอ ขอบใจนะ
โอเค หยุดเลย อย่ามองฉันแบบนั้น
- ครั้งล่าสุดที่มองแบบนั้นได้ลูกเลย - จริงด้วย
แล้วเธอตื่นเต้นไหมที่จะ อยู่ห่างจากเอ็มม่าเป็นคืนแรก
ใช่ ฟีบี้กับฉันจะสนุกกันสุดๆ
ขอบคุณที่ช่วยดูลูกด้วย
ไม่เป็นไร
ที่จริงฉันชวนไมก์มาด้วย
- ไมก์แฟนฟีบี้น่ะเหรอ - ใช่
- ไม่ยักรู้ว่าพวกนายเที่ยวด้วยกัน - ก็ไม่หรอก
แต่ฉันว่าคงดี ที่จะได้ทำความรู้จักเขา
อาจจะกินมื้อค่ำ ดื่มเบียร์ คุยกัน
น่ารักจังนะ เดตแรกของรอสส์กับไมก์
จะไม่น่าอึดอัดเหรอ พวกนายจะคุยเรื่องอะไรกัน
ไม่รู้สิ
แต่เธอก็รู้ เรามีหลายอย่างเหมือนกัน
เขาเล่นเปียโน ฉันเล่นคีย์บอร์ดสมัยมหาวิทยาลัย
เขาหย่ามาแล้ว ฉันก็มีประสบการณ์ด้านนั้น
ใช่
- ไง - ไง
วันเที่ยวกลางคืนของสาวๆ จริงด้วย
โอเค ฉันว่าตอนนี้ เอ็มม่าคงหลับทั้งคืนแล้วล่ะ
- แต่ถ้านายต้องการอะไร... - เรช เราไม่เป็นไรหรอก โอเคไหม
- เธอออกไปสนุกเถอะ - โอเค นายด้วย
- ขอบใจ - หวังว่านายจะได้ฟัน
- โอเค บาย - บาย
ยินดีต้อนรับ
ผมซื้อเบียร์มา
ผมมีนมแม่จากเต้า
- เริ่มจากเบียร์ก่อนดีไหม - โอเค
แล้ว...
ฟีบี้บอกว่าคุณเล่นเปียโน
ใช่
รู้ไหม ผมเคยเล่นคีย์บอร์ด สมัยมหาวิทยาลัย
มีคีย์บอร์ดอยู่ที่นี่ไหม
ไม่มี
โอเค
รู้ไหม ผมเคยหย่า
ฟีบี้บอกว่าคุณเคยหย่า
ใช่
ใช่ ขอโทษที ผมไม่ชอบพูดถึงเรื่องนี้
ไม่เป็นไร คุยเรื่องอื่นก็ได้
- คุณเป็นนักบรรพชีวินวิทยาใช่ไหม - ใช่
ลูกพี่ลูกน้องผม ก็เป็นนักบรรพชีวินวิทยา
เขากับผมคงมีเรื่องคุยกันเยอะเลย
- ไง - ไง
- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน - ดูเธอสิ
นายคิดว่าไงล่ะ
ดูดีสุดยอด แค่ว่า...
ฉันก็ใส่ชุดเหมือนเธออยู่ข้างใน
เข้าใจที่พูดไหม
นี่ ทำไมประตูล็อกล่ะ
- รอแป๊บนะ - อย่าๆ
- ให้โจอี้รู้ไม่ได้ว่าฉันอยู่นี่ - ทำไมล่ะ
เพราะฉันไม่รู้จะบอกโจอี้ยังไง ว่าทำไมถึงไปดูนิกส์แข่งไม่ได้
ฉันเลยบอกเขาว่ายังอยู่ทัลซา
นายเลยโกหกเขาเหรอ
แต่การโกหกก็ดีกว่า การถกเถียงซับซ้อนเสมอแหละ
ยกเว้นกับเธอ
นี่ เปิดประตูสิ เกิดอะไรขึ้น
- ทำอะไร... - ว่าไง
ทำไมแต่งตัวแบบนั้นล่ะ
เพราะอีกไม่กี่วัน แชนด์เลอร์จะกลับมาแล้ว
ฉันเลยคิดว่าฉันจะ ฝึกซ้อมศิลปะการยั่วยวน
ฉันว่าเมื่อกี้ฉันได้ยินเสียงผู้ชาย
ไม่หรอก ฉันแค่ทำเสียง เหมือนแชนด์เลอร์ตอบกลับมาไง
แบบ "ไง ฉันดูเป็นไงบ้าง"
"เซ็กซี่มาก ฉันสะท้านกว่านี้ได้อีกไหม"
นายก็รู้
โอเค เดี๋ยวนะ
ทำไมมีแก้วไวน์สองแก้วอยู่นั่นล่ะ
เพราะหนึ่งในนั้นคือของนายไง
ชนแก้ว โอเค บายๆ
รู้ไหม มันตลกดี ฉันฝึกศิลปะการยั่วยวนเหมือนกัน
- นายต้องฝึกอีกเยอะ - ใช่
- โจอี้โทรมา - อะไรนะ
- ไง โจ - เพื่อน กลับบ้านด่วน
- อะไร ทำไมล่ะ - กลับบ้าน
ฟังนะ ฉันกลับไม่ได้ เกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่รู้จะบอกนายยังไง แต่ฉันว่ามอนิก้านอกใจนาย
ฉันบอกนายแล้วว่าไม่ควร แต่งงานกับคนที่มีเสน่ห์กว่าตัวเอง
ถ้านายกลับมาจัดการไม่ได้ ฉันจะทำให้เอง
- ไม่ - ฉันได้ยินเสียงเขา
นายได้ยินเสียงเขาไหมตอนนี้
ไม่ เอาล่ะ ฉันจะเข้าไป
- เดี๋ยวก่อน - ฉันได้ยินเขาอีกแล้ว
ก็ได้ ฟังนะ รออยู่นั่น ฉันกำลังจะกลับบ้าน
โอเค เยี่ยม นายมาถึงแล้วเจอกัน
ฉันจะรออยู่ตรงโถงข้างนอก เผื่อผู้ชายคนนั้นออกมา
- ต้องทำขนาดนั้นเลยเหรอ - แน่นอน นายก็คงทำแบบนี้เพื่อฉัน
ไม่ใช่ว่านายต้องทำหรอกนะ เพราะฉันรู้วิธีทำให้แฟนฉันสุขสม
พิซซ่าน่าจะมาถึงแล้วไม่ใช่เหรอ
พวกเขาว่า 30 นาทีหรือเร็วกว่านั้น นี่เรารอนานแค่ไหนแล้ว
สิบเอ็ดนาที
และตอนนี้ 12 แล้ว
- คุณชอบเบียร์ไหม - ชอบสิ
แต่จริงๆ แล้วมันคือลาเกอร์
เบียร์กับลาเกอร์ต่างกันยังไงนะ
ไม่รู้สิ
เราหาข้อมูลดูได้นี่
ได้เวลาตื่นเต้นคึกคักกันสุดๆ แล้ว
พระเจ้า จำวันเที่ยวของสาวๆ ที่เราเคยมีกันได้ไหม
นั่งเรื่อยเปื่อย คุยเรื่องเธอกับรอสส์
พระเจ้า เหมือนผ่านมานานมากแล้วเลย
นั่นสิ
แล้วเธอกับรอสส์มีเรื่องอะไรกันล่ะ
ไม่รู้สิ ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนานมากแล้ว
แต่ที่จริงตอนก่อนเธอมารับฉัน
รอสส์กับฉันมีอะไรๆ เกิดขึ้นนิดหน่อย
พระเจ้า ฉันชอบอะไรๆ ที่ว่านั่น เกิดอะไรขึ้น
ตอนแรกเขาบอกว่า เขาชอบที่ฉันแต่งตัวแต่งหน้าวันนี้
แล้วเราก็...
สบตากัน
สบตาเหรอ
หวังว่าพวกเธอคงใช้ถุงยางนะ
ขอโทษนะครับ
นี่จากสุภาพบุรุษสองท่าน จากด้านในสุดของเคาน์เตอร์
เราส่งอะไรกลับไปดีไหม
เอาสิ ส่งมันฝรั่งบดให้พวกเขา
ไม่ เดี๋ยว อย่าทำแบบนั้น
เดี๋ยวพวกเขาก็คิดว่า เข้ามาคุยด้วยได้หรอก
ถ้าพวกเขามาแล้วทำไมล่ะ
เราไม่ได้มาเจอผู้ชายนะ
เธอมีแฟนแล้ว ฉันก็มีลูกกับรอสส์
ใช่ แต่ไม่ต้องมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้ เราแค่มาสนุกกัน
รู้ไหม ไม่ใช่ว่าทุกอย่าง ต้องเกินเลยถึงขั้นสบตากันสักหน่อย
แชนด์เลอร์ นายต้องบอกโจอี้นะ ว่านายไม่ได้อยู่ที่ทัลซา
ให้เขาคิดว่าเธอนอกใจฉัน ไม่ดีกว่าเหรอ
ดีกว่าให้เขาคิดว่าฉันนอกใจเขา
ฉันได้ยินที่ฉันพูดน่า
ฉันไม่อยากให้เขาคิดว่าฉันแอบมีชู้
เอาล่ะ ฉันมีแผนแล้ว ฉันจะใช้ทางหนีไฟ
ใช่ เพราะแผนที่ฉลาดเริ่มจาก "ฉันจะใช้ทางหนีไฟ" ทั้งนั้น
ฟังฉันหน่อยสิ แม่คุณ
ฉันจะลงทางหนีไฟไป รอสักพัก
แล้วเดินขึ้นบันไดมา เหมือนเพิ่งกลับมาจากทัลซา
แล้วโจอี้กับฉันจะเข้ามา และเห็นว่าไม่มีผู้ชายในนี้
ไม่คิดว่าโจอี้จะดูออกเหรอ
ฉันได้ยินแล้ว
ฉันจะรออีกหน่อย
- นกพิราบน่ากลัวกลับมาแล้วเหรอ - ตัวใหญ่มาก
พระเจ้า ไม่อยากเชื่อว่าคุณอยู่ที่ตึกนั้น
ย่าฉันอยู่ที่ตึกนั้น
ชื่อไอด้า กรีนน่ะ ชอบวุ่นวายเรื่องส่วนตัวชาวบ้าน
กลิ่นตัวคล้ายๆ ไก่ หน้าตาเหมือนมันฝรั่ง
- "ยายหัวมัน" คือย่าคุณเหรอ - นั่นแหละย่าฉัน
เรากำลังจะไปงานเลี้ยงกันสองสามที่
เราขอเบอร์พวกคุณได้ไหม
ไว้โทรหา ถ้าเจออะไรสนุกๆ
ขอโทษนะ
เราไม่ได้ตั้งใจจะสานต่ออะไร กับพวกคุณ ฉัน...
ฉันมีแฟนแล้ว
- ไม่เป็นไร - ไม่ใช่เรื่องใหญ่
เธอมีแฟนแล้ว แล้วคุณล่ะ
มันซับซ้อนน่ะ จริงๆ ฉันไม่มีแฟน แต่ว่า...
งั้นผมขอเบอร์คุณได้ไหม
ฉันขอโทษนะ ไม่ได้
โอเค
ได้เลย
พระเจ้า เธอให้เบอร์จริง
โอเค ขอบคุณ เดี๋ยวคืนนี้ผมจะโทรหานะ
เยี่ยม
- บาย - บาย
เยี่ยมไปเลย
เธอ บิล รอสส์กับเอ็มม่า คงจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขแน่
เธอคิดอะไรอยู่นะ
ไม่รู้สิ เขาน่ารักแล้วก็ชอบฉัน
ฉันไม่ได้คิดน่ะ
แล้วรอสส์ล่ะ ที่พวกเธอสบตากันน่ะ
ไม่อยากคุยกับรอสส์เรื่องนี้เหรอ
ไม่ เพราะฉันรู้ว่า คุยกันแล้วจะเป็นยังไง
"นี่ รอสส์ ฉันว่าเมื่อกี้ เรามีช่วงเวลาดีๆ กัน"
"ใช่ ฉันก็รู้สึก"
"แต่ฉันไม่แน่ใจ ว่าอยากทำอะไรมากกว่านั้น"
"ใช่ ฉันก็ด้วย"
"งั้นเราควรอยู่บ้านเดียวกันต่อไป
แต่ไม่บอกกันว่า จริงๆ เรารู้สึกยังไงใช่ไหม"
"ใช่ ฉันก็ว่าแบบนั้นเข้าท่า"
ฉันเข้าใจชัดเลย
ว่าแต่เลียนแบบรอสส์ได้เหมือนดีนะ
แต่เธอเลียนแบบเรเชลได้ไม่ง้องแง้งพอ
- อะไร นี่ - ดีขึ้น
ประเด็นคือฉันน่าจะเลิกรอ การมีช่วงเวลาดีๆ กับรอสส์
เข้าใจไหม ฉันน่าจะก้าวต่อไปได้แล้ว
จริงเหรอ เธอจะตัดใจจากรอสส์เหรอ
ไม่รู้สิ ฉันต้องตัดสินใจตอนนี้ไหม
เธอก็เหมือนตัดสินใจไปแล้วนะ คืนนี้ผู้ชายคนนั้นโทรหาเธอแน่
รอสส์จะรับสาย และเขาจะรู้ถึงสิ่งที่เธอจะบอกเอง
พระเจ้า รอสส์
รอสส์จะรับโทรศัพท์
ฉันต้องไปเอาเบอร์ฉันคืน พระเจ้า เขาไปแล้ว
"ฉันต้องไปเอาเบอร์ฉันคืน พระเจ้า เขาไปแล้ว"
เหมือนโคตร
- รู้ไหม ผมว่าผมกลับดีกว่า - กลับเร็วจัง
- ใช่ - โอเค
ขอบคุณที่ซื้อเบียร์มานะ
- หมายถึงลาเกอร์เหรอ - ใช่ สนุกดีนะ
- สวัสดีครับ - นี่ ไมก์ ฉันเองนะ
รอสส์อยู่กับคุณไหม
ไม่ ผมเพิ่งออกมา
คุณต้องกลับเข้าไปเลยนะ
ไงนะ กลับไปเหรอ ไปยังดินแดนที่นาฬิกาหยุดเดินน่ะเหรอ
ฉันขอโทษนะ ที่รัก แต่...
เรเชลให้เบอร์กับผู้ชายคนหนึ่งไป
และเธอไม่อยากให้รอสส์รับโทรศัพท์น่ะ
คุณต้องไปขวางไม่ให้เขารับสายนะ
ผมทำไม่ได้
- เขาบอกเขาทำไม่ได้ - เอาโทรศัพท์มา
ไง ไมก์ ฟังนะ ฉันรู้ว่าขอมากไป
แต่รู้อะไรไหม ถ้าคุณช่วยฉัน...
ฟีบี้จะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ
- จริงๆ นะ พวกเรื่องบนเตียงพวกนั้น - เอาล่ะ
ขอบคุณ ว่าไง
ไง ขอโทษเรื่องเธอด้วย
แต่จริงๆ เธอพูดไม่ผิดนะ พวกเรื่องสัปดนนั่นน่ะ
ก็ได้ ผมจัดการให้
แต่เอาจริงนะ เรื่องบนเตียง จะสุดเหวี่ยงกว่านี้ได้อีกเหรอ
โธ่ ไมก์
บาย
ไง เพื่อน
ไง
- ขอกลับเข้าไปได้ไหม - ทำไมล่ะ
ผมกำลังคิดว่า เรามีเรื่องให้คุยกันอีกเยอะแค่ไหน
แต่คุณกลับไปแล้ว
ไม่นานเลยนี่
นึกว่านายพูดว่าต้องนั่งเครื่องบิน สามชั่วโมงจากทัลซา
นายลืมคิดว่าเวลามันต่างกันตามเขตไง
ใช่
แชนด์เลอร์ นายกลับมาแล้ว
เธอพูดถูก สามีเธอกลับมาแล้ว ได้เวลาหยุดมีเซ็กส์แล้ว
พูดอะไรอยู่น่ะ
โจอี้บอกว่า เธออยู่ในนี้กับผู้ชายอีกคน
ไม่มีผู้ชายอยู่ในนี้ กล้าดียังไงกล่าวหาฉันแบบนั้น
ก็ได้ๆ
งั้นเธอคงไม่ว่าถ้าฉันกับเพื่อน จะลองเดินดูรอบๆ หน่อย
เขาทำอะไรน่ะ
ฉันจัดหมอนบนเตียงให้ดูเหมือนคนน่ะ
ห้องนอนไม่มีอะไร
แต่เธออาจต้องซื้อหมอนใหม่
เอาล่ะ ฉันจะไปดูห้องนอนแขก
ทำไมฉันได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายล่ะ
ฉันว่านั่นกลิ่นนาย
ใช่ ก่อนหน้านี้ฉันเอานิตยสารถูๆ ตัว
ในนี้ไม่มีใครเลย โจ
ฉันก็ว่างั้น
ไม่อยากเชื่อว่านายคิดว่าฉันนอกใจ
นายต้องขอโทษฉันนะ
- เธอพูดถูก มอนิก้า ฉันขอโทษ - มันเป็นความผิดพลาดที่เกิดกันได้
เกิดขึ้นได้กับทุกคน เอาล่ะ เจอกัน
เดี๋ยวนะ
ถ้านายเพิ่งกลับจากทัลซา...
แล้วกระเป๋านายมาถึงก่อนได้ยังไง
ฉันปีนลงทางหนีไฟได้ แต่เธอเอากระเป๋าไปเก็บไม่ได้เหรอ
นอกจากขั้นตอนการหมักแล้ว
เบียร์กับเอลก็อย่างเดียวกันนั่นแหละ
น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ
บางทีเราน่าจะหาคำว่า "น่าทึ่ง" ดูนะ
ฉันรับเอง
สวัสดี บ้านรอสส์ ไมก์พูด
ของคุณน่ะ
ผมไม่เข้าใจว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
นี่มันเรื่องอะไร
ฉันขอโทษ
ฉันบอกนายว่าอยู่ที่ทัลซา
เพราะฉันอยากใช้เวลาคืนนี้ กับมอนิก้า และฉัน...
ไม่รู้สิ ฉันไม่คิดว่านายจะเข้าใจ
นายว่าฉันโง่เกินจะเข้าใจว่า สามีอยากใช้เวลากับภรรยาเหรอ
นายคิดว่าฉันจะแบบ...
- โจอี้ - ว่าไง
ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดี เราไม่ควรโกหกนาย
ใช่ ฉันรู้สึกผิดมาก
มีทางไหนที่ฉันจะชดใช้ให้นายได้ไหม
มี นายไปดูแข่งกับฉันก็ได้นี่
ถึงจะรู้ว่านายบอกแล้วว่าไม่ได้
แต่แล้วนายก็โกหกและหลอกฉัน และทำหัวฉันปูด
ฉันขอโทษ นั่นเป็นอย่างเดียวที่ฉันทำไม่ได้
ฉันสัญญาแล้วว่าจะอยู่กับมอนิก้า
ก็ได้
- นายไปเถอะ - อะไรนะ
นายควรไปดูการแข่ง ไม่เป็นไร ฉันอยากให้นายไป
- จริงเหรอ เธอจะไม่เป็นไรนะ - ใช่ ฉันไม่เป็นไร
รู้ไหม บางทีฉันน่าจะอยู่ที่นี่ และฝึกศิลปะการยั่วยวนต่อ
เธอต้องใส่ชุดหลวมๆ แล้วทำความสะอาดห้องสินะ
ต้องร้อนแรงสุดๆ ไปเลย
- บาย - บาย
ขอบใจ
นี่ตั๋วนาย
ขอบใจ นี่ ฟังนะ
ฉันจะไม่โกหกนายอีกแล้ว โอเคไหม
ฉันอยากให้นายรู้ว่า ไม่มีใครคิดว่านายโง่
ขอบใจ เพื่อน
- นายจะไปไหนน่ะ - เขาแข่งกันคืนพรุ่งนี้ โจ
- ไง - ไง
พระเจ้า ดีจังที่เธอกลับมา
- ว้าว - ไง
พวกนายทำอะไรกันล่ะ
เธอก็รู้ เราดื่มเบียร์กัน
ไมก์เล่นกับขอบเขตความประพฤติในสังคม
ผมทำจริงๆ
- ลาล่ะนะ - โอเค
- บาย สนุกมากเลย ฟีบส์ - ใช่ สนุกดี
เจอกันนะ ทุกคน
เรเชล ล็อกประตู พูดจริงนะ
บ้าจริง ฉันลืมจ่ายเงิน ค่าเครื่องดื่มกับฟีบี้
เดี๋ยว ขอโทษนะ เขาโทรมาไหม ผู้ชายคนนั้นโทรมาไหม
ไม่นะ มีแค่แม่รอสส์
- ประมาณสองทุ่มครึ่งสินะ - ใช่
แล้วก็ตอนสามทุ่ม
ใช่
สวัสดีครับ
ไม่ ตอนนี้เธอไม่อยู่ จะฝากข้อความไหมครับ
บิลจากที่บาร์เหรอ
โอเค บิลจากที่บาร์ ผมจะเอาเบอร์คุณให้เธอเอง
แล้วเป็นยังไงล่ะ
พวกเธอสนุกกันไหม
เราสนุกกันมากเลย ดีจังที่ได้ออกไปเที่ยว
เรช
ว่าไง
ช่างมันเถอะ
- ไง ทุกคน - ไง
เดี๋ยวฉันมานะ ฉันต้องไปห้องน้ำ
สเตาต์น่ะ เป็นเบียร์ประเภทหนึ่ง
คำบรรยายโดย ณัฐนิช สุนทรสุข